Yıktığın Gibi

Gülüşlerimi sana emanet ettim.

Belki saklarsın, belki de atarsın.

Sana kalmış sevgilim.

Ben bilmem orasını...

Bir yıldırım kadar hiddetliydin.

Gelişin saniyeden,

Gidişin saliseden hızlıydı.

Gözlerimin refleksi,

Gelişine de gidişine de yetişemedi.

Nasıl derler bilmem.

Zaten bilenleri de dinlemem.

Aklımdaki silüetini neden bozayım?

Tüm doğallığıyla kalsın.

Sen de aklındaki beni bozma olur mu?

Yıktığın gibi...

Dağıttığın gibi...

Acıttığın gibi kalayım aklında.

Olur mu sevgilim?