Eskiden

Ağzında dururdu ekmek aslanın

Çevik bir hamleyle alabilirdin;

Elinde kalırdı onu kapanın

Alamadığında bakabilirdin!

Artık midesinde ekmek aslanın

Kap kapabilirsen, çalabilirdin

Eskiden, yalnızca umut aşının

Düşüyle yaşarsın, dalabilirdin!

Eski çamlar bardak oldu, aslanın

Aşını umarsın, kalabilirdin

Pek zorda, belki de tatlı canının

Derdine mum yakıp yanabilirdin!

Orta direk vardı, konik çadırın

Denge ve yükünü tartabilirdin

Eskiden, yok artık çürük tahtının

Çökmesine dalıp kanabilirdin!

İnsanlık kuraklık ve açlığının

Farkında, çaresiz kalabilirdin

Bugün de aynı dert kara bahtının

Nârına yanarak yitebilirdin!

Varsın ya da yoksun, umarsızlığın

Burgacına düşüp ölebilirdin;

Milyonlar, milyarlar gibi dünyanın

Akıbeti ile bitebilirdin!

20.07.2022