Vuslat Aşina

Aşkına aşına Tuna boyları 

Balkan bozkırında yağız atları… 

Hayal ediyorum hala toyları 

Sefer mi diyor bey kanaatları! 

Büyük haç dikmişler, ağlıyor Üsküp 

Mostar’da aynısı duruyor üzüp! 

Minare dikmeli yığar gibi küp 

Yok, edecek halk mı var bidatları… 

Atamdaki iman, toprak kokusu 

Kılıç tene liman, yiğit dokusu! 

Hiçbir an tutmadı derin uykusu 

Olsa da, aldırmaz zor hayatları! 

Kayseri neresi? Yemen neresi? 

Vuslat öyle zor ki… Koymaz hevesi!  

Nerede unuttum gölü, deresi 

Gönlümün kırıldı kol kanatları…  

(…Savaştan sonra eve dönüş.) 

Nereye gömdüler seni Elmira 

Yoksa ıssız çöle mi, dağ başına 

Savaştan savaşa her yerdi Hıra 

Şehit olamadım, hasret aşına… 

Git demiştin, vatan için can feda 

Lambada nur sönmüş etmiştin veda 

Allah için çile, çekmiştik cefa 

Aynı fistan şahit gözün yaşına! 

Eve girdim vardır diye izlerin 

Sesi kulağımda senle kızların 

Mutluluk saçıyor hala yazların 

Ne gülmüştük, düşmüş bir akbaşına! 

On bir sene sonra herkes yabancı 

Tanıdığım heyhat yoktur tek hancı 

Nereye baksam sen döşümde sancı 

Bulsam sarılırdım mezar taşına! 

Elimde tüfeğim, üç beş elbise 

Benimle geziyor kalan define! 

Çanakkale meydan, dönmüş kabire 

Elmira’m geldim ya… Vuslat Aşina! 

Saffet Kuramaz, Haziran 2022