Bizim Şehrimizde

Geceleri baksam ağlıyor şehir

Karanlık gizler, akarken ırmak…

Fakir mi, aşık mı, içmiş mi zehir?

Mümkün mü derdi ne, sırları kırmak!

Kimi eğlenirken kimi ağlıyor

Geceler uykusuz farklı çağlıyor

Ya biterse ömür korku dağlıyor

Neyi takıyorsa sıkıyor parmak!

Dertten, eğlenmekten uykusuz şehir

Gündüzse uykusu edilmez tehir

Kul nasıl dayanır, nasıl da mahir

Köyden gelen der ki gerekir sormak!

Aslında yaşamak tam bir mucize

Tarihten yansıyan uymuyor ize

Bunu anlatacak yoktur vecize

Devam eder yaşam, mümkün mü durmak!

Saffet Kuramaz