Serçe Divanı I

Serçem,

Bir avuç güneş getir göğünden

Bir gece tutuyor beni,

Günümde, gönlümde, düşümde

Sinsi bir karanlık örtü

Sen gideli

Yakub’un kuruyan gözleriyim

Yusuf’un kuyusunda

Dört yanım nemrut kesilmiş

İçimde İbrahim ateşi

Serçem,

Bilmezdim özlemek nedir sen gidesiye

Farkındalık tüketirmiş insanı

Farkındalık

Gölgemle bir başımayken kaldırımda

Bu güller eskidendi

Şimdi kurumuş gözyaşı

Eskidendi uçurtmaların şımarıklığı

Sen ve ben eskidendik

Koşmayı ve gülmeyi bilirdik o kaldırımda

Birde sarılmayı,

Her ertesi gün kavuşmasında

Serçem,

Bir avuç mavi getir gökdenizinden

Dört yanımda et kemik duvarı  

Bileğimden zincirli yalnızlığım

Denize yağarken çölümün yağmurları  

Dönüşüyor insanlar tanımadığım ötekilere

Sen gideli

Gülümsemedim hiç resimlere

Aynalarsa ayarsız ve aykırı

Ansızın yaşlandırıyor insanı  

Serçem,

Ya beni de al göğüne

Ya bir avuç mavi getir gök denizinden

İçimde İbrahim ateşi