Saçmalık Diyordu

Yazdığı romanının üzerine işeyen adam… 

“Saçmalık…”  diye tekerlemeleri medyada izlenme rekorları kırıyor.

İçeriği ilginç

Bir o kadar hayata meydan okuma, görünmeyen yama-aykırı dikilmiş!

Kitap satılmıyor

Ama medyada “Saçmalık…” diye haykıran görüntüler bir numara!

Fikir-üretken düşüncelere sevk etme…

Ormanlara benzer şehirlerde ki ulusal parklarda kulağa çılgınca geliyor

Her kelime kar üstüne düşüyor

O kış ortasında karınca yuvasından çıkıyor, üşüyor

Ancak düşen kelimeleri nimet sanıp mağarasına taşımakta kararlı…

Ya insanlar? 

O soğukta bunu görüp de demiyorlar yararlı…

Güven duygusu arayıp, artıkça soğuk kalın üstüne kalın giymeler

Çığlık atıyor “ Ölmekten korkuyorum…”

O yazarın dediğin gibi “Saçmalık…”

Bir adım da eziyor o fikirleri

Hayra alamet değil zikirleri!

"Aslanım nasılsın!” Diyen baba

Ormandaki özgürlüğü ile nasıl kükremiyorsa

İlahi kitabın kurtuluş müjdesini merak etmeyip

Hayallerine renk katacak içinde ki çağrıya karşın olmuyorsa çaba

Su diye içilir mi yağmur suyunu doldur kaba?

Artık romanlar serilerin içinde sunuluyor marketlerde

Bu tembellikten insan ürkmüyorsa

Kitapların üzerine işeyen çok olacaktır

İnsanların dilinde “saçmalık…” dolanacaktır.

Dokunmuyorsam

Geriye döndüğümde anılarım yoksa

Ben veya kimler yaşıyor

Yaşlanıyor ki?

Sanal dünya da yaşadıklarını anı diye düşünen biri

Oturduğu yere yabancı-olmuyor diri

Yaşamın temel kuralı “Okuyacaksın!”

Okuduğunu yaşayacaksın…

Gerçek bir kilim dokuyacaksın

İçinde aykırı renkler

Haykırışlar 

Bakınca soluyacaksın…

Sanal dünyayı yaratmak bile

Gerçek hayatın fikri gölgeleri değil mi?

Saffet Kuramaz