Tamburiden Hicazkar

Tamburiden hicazkar

Gelen giden var mi diye yalnizligin oldugu yerlere göz ucuyla

En tanidik mesafeden sessizligi dinleyen

Zincir atar atmaz niyeti bastan belliydi zaten sanayideki dükkanin

Insan dövüp cekicliyordu civi civiye

Cürük tahtalar üstünde pusulasini birakarak köprü ve sirat

Tökezleyip yalpalayan hayata mülk olusun diye sanki

Sinemanin altindaki cörtenlere her yagmur kar yagdiginda

Damlari toprak pencereleri ayaz caddeleri demir beton

Evrelerle süregiden bankalar sokaginin kuru igde ve dut satarak

Tüten bugusundaki leblebi kavurdugunu

El arabalarinda tuzlu cekirdekleri helebilmem kac kurustan

Yagarcasina bardaktan ve sonra gün biterken kese kagitlariyla

Icerde birikmisleri disarda yigilmisliklarla teraziye tutup

Disa vurulmasi kacinilmaz el fenerleriydi sanki

Yasadiklarin gördüklerim görecekerim budur

Ben

Sen ve ötekiler buraya kadardik sizintisinda aglayip üzülerek

Dün bundan ibaret dünya bundan sonra diyerek

Izi esgali belli sapkinliklara masumiyet karinesi boncuklayan

Kimi pulutonyum kimi radon kimisi de cekirdekten beri atomize uranyum

Kansere

Kangrenlere ebe dede torunla tosga

Elbebek azap sahralarca tamburiden hicazkar..

Insani telef edip mezarlari ve sehirleri büyütmenin derdine düsen

Kökü kesilmis cinar, gövdesiz gölgesizlik agaciydi galiba

Zincir attikca ebediyete intikalin

Gazoz kapaklarina pasli civiler cakan

 
 
Seyfi Karaca.....Ekim / 22