Kirpik

KİRPİK

Ne zaman aklıma düşsen bilesin

İki damla yaşla ıslanır kirpik

Çıkıp gelsen gözden yaşı silesin

O zaman yukarı yaslanır kirpik

Aşk ile olursa yârin anması

Kolaydır bu söze gönlün kanması

Aniden vurunca gözün yanması

Alevsiz dumandan islenir kirpik

Birazcık şairse insanın soyu

Aşkla toplanmışsa cümlenin toyu

Büyür, siyahlaşır kirpiğin boyu

Belli ki sevgiden beslenir kirpik

Doktor der Coşari hasretten sanma

Göz kuruluğundan oluşur yanma

Yanmaktan oluşan yaşlara kanma

Şimdi tecrübeyle seslenir kirpik

09.11.2022/Samsun

İbrahim COŞAR