Düş Denizinde Ölüm

Ağır ağır ölüyor insan,

Yitirerek

Sevincini, umudunu, nedenini,

benliğini

Ağır ağır ölüyor insan,

Her gün azar azar

Sil baştan…

Yaşamak için bir neden

Gülmek için sebep

Umut etmek için düş ararken…

Bir çınar büyütürken sen gönlünde

Heybendeki bütün umutları

Dallarında yeşertirken çınarın,

Fark etmezsin

O yaşayamadıkların

O an gelip düğümlenir ya boğazına

İşte sen o anda,

Denizden yeni çıkmış bir balık gibi çırpınırken,

Geri gelmeyen

Avuçlarından kayan hayat…

Çok sevilmeyi beklerken

Saçını okşasın isterken sihirli el

Mutluluğu ararken her köşe başında…

Yalnızlığın hayal kırıklığına çarparken

Sen düşerken yere,

Bir büyük depremdir yaşanan

Hiç kimsenin fark etmediği…

Gökyüzü ağlarken

Toprak feryat ederken

Umutların düşerken yere

Hayal kırıklığın,

Can parçaların,

Gözünden bir damla yaş düşerken

Kimse görmezken

Gözleri senden çok uzakken

Tutunmak için çırpınırken sen

Donmuşken kelimeler

Ruhlar donmuşken, sen düşerken…

Düşerken koca çınar

Yanındaki bile senden çok uzakken

Bir cümle düşer çınarın üzerine

Bütün ağırlığıyla

Oysa

Ne çok umut biriktirmiştin heybene

Çocuktun o zaman

Umutlar büyük beden küçükken

Ve zaman içinden geçerken her biri

Tuzla buz olmuş hepsi sen farkına varmamışken

Şimdi heybende sadece can kırıkları

Ve

Koca çınar yatarken yerde

Üzerinde ağırlığınca bir koca cümle

Gerçekler ve umutlar var olamazmış bir heybede

Sadece bir düşmüş bu gördüğün

Ve umutlar ölürmüş en önce düş denizinde

23.8.2022

KADER YILMAZ