Gitme

GİTME

Şairin şiara ihtiyacı var

İnancımı talan edip de gitme

Dertlinin dermana ihtiyacı var

Sönen alevimi yakmadan gitme

Şakıyan bülbülün avazı kısık

Sükûtun zinciri seslere âşık

Demli şarkıların notası kırık

Tıkanmış sesleri açmadan gitme

Göğsüme mıhlanmış bu yalnızlığım

Sebepsiz hüzünler, arsız telaşım

Vuslatın umudu bir tek sırdaşım

Baharımı güze çevirip gitme

Yüreğim ayazdır yangın içinde

Soğumuş vücudum çıplak gölgende

Sönen alevinin kara isinde

Beni boşluklara atıp da gitme

Şiir olup yağdın bitkin avluma

Amansız kar yağar vurur başıma

Silüetin geçer durur karşımda

Yalan gülücükler dağıtıp gitme

Buz kesmiş vücudum, kabarır yürek

Birkaç boynu bükük vaat ve emek

Birikmiş “hiç”lerim demirden bilek

Geçmişi yüzüme çarpıp da gitme

Alevler içinde köz olmuş sözüm

Gün yüzüne çıktı sıkışan hüznüm

Küf tutmuş günlerim ediyor zulüm

Yandığımı görüp esmeden gitme

Çölün ortasında susuz kalmışım

Duyulmaz yakından haykırışlarım

Sıcak bakışına aldanışlarım

Güneşin altında üşütüp gitme

Hayalim sallanır yırtılır sesim

Suskunluğum susar lal olur dilim

Dans eder çığlığım kısık iniltim

Sözlerimi kesip ses olup gitme

Birkaç yırtık resim, gözler çaresiz

Titrek adımlarım, yollar belirsiz

Beni buralarda bırakma sensiz

Toprağa zamansız düşüp de gitme