Sen Sustun

SEN SUSTUN

Sen sustun,

Ürkek gönlümün çağrısına

Bir görümlük simanda bakıyorum hayata

Kül kemiren dudaklarımda adın

Sensiz yarınlar düştü ömrüme

Sen sustun,

Körpecik aşkımın davetine

Tomurcuk gülüşlerimi yitirdim

Titrek avuçlarımda hayalin

Korkunç boşluklar düştü bahtıma

Sen sustun,

Perçinlenmiş düşlerime

Hasretinin dumanı yakar genzimi

Zedelenmiş dizelerden dökülür sevdam

Tökezleyen bir ah dokunur yüreğime

Sen sustun,

Umut dolusu bekleyişlerime

Demini almışçasına yaşıyorum hayatı

İçim debelenir, keşkelerim küf tutar

Mavi sularımdan alevler yükselir tahtıma

Sen sustun,

Dalga dalga teslimiyetime

Mıhlanır yüreğime günahkâr gülmelerin

Ömür bulutumdan dertler dökülür

Hüzün sokaklarıma küller serpilir

Sen sustun,

Çoraklaşmış feryadıma

Duygularımın kanadı kırık artık

Hıçkırıklarım bölük bölük yayılır

Buruşmuş yüzüm kuytularda gizlenir.