Tevazu İle Yerle Yeksan Olmak Arasında

  Tevazu bir elbise olsa idi, inanıyorum ki insana yakışan en güzel elbise olurdu. Ve yine inanıyorum ki bu elbiseye kim girerse güzelleşir. Öyleki bu elbisenin modası hiç bir zaman geçmez ve geçmeyecek. Yalnız insanın içinde çığ gibi büyüttüğü ve farkında olmadığı bir sorun var, ki insan bunun altında edildikçe eziliyor.

  İnsan, kendini yüceltmek ve kendini farklı göstermek adına, farklı deneyimlere, farklı elbiselere bürünebiliyor. Bu bürünüş, insanı buzdan kalıplara hapsedip, yakıcı yalnızlıklara gark ediyor.

  İnsanın kendi sıcaklığını yitirme pahasına yapay bir sıcaklıkla kendini yakması, intihar değil de nedir? İnsanın kendini yüceltmesi adına taşıdığı zirvelerden tepetaslak düşürüp yerle yeksan olması nedir? O düşüşün peşi sıra, hırsla inatla yeni düşüşler doğurması ve yeni yaralar açması nedir?

  Akıllanmak yerine, hırsla inatla yeni teşebbüsler ve iyileşmeye fırsat tanınmayan eski yaralara eklenen yeni yaralar; tekamülün insanı insan kılmak adına yaşattığı yeni deneyimler yani. Tüm bu soruların cevabı kimsenin kimseye söylemediği acip bir sır ve bir o kadar da duruşların, bakışların, davranışların feryat ettiği bir ün.

  Bu yüzden tevazu (insanın haddini bilmesi) ile yerle yeksan olmak (tabanla hemzemin olmak) arasında pek bir fark göremiyor insanoğlu. İki kavram arasında ince bir çizgi/sınır olduğu için birbirine karıştırıyor yani. O çizgi/sınır üzerinde yönünü/yüzünü hangi kavrama döndürürse insan, ister istemez diğer kavrama sırtını/arkasını dönmüş oluyor. Bir kavrama bir adım atarsa diğer kavramdan bir adım uzaklaşmış oluyor haliyle. 

  Yerle yeksan olmak düşmekse şayet hâli hazırda yerde iken kalkıp yüzünü tevazuya dönmeli insan. 

  Bu minval üzre bendeniz de 'yeksan' olarak yerden doğrularak yönümü bulma çabası ve arzusundayım. Bu platformda(edebiyatevi) yüzümü/yönümü döndüğüm yerde karşıma çıktı. Tevazuya adımımı kolaylaştıracak sanırım.

  Bu ilk denememi ya da 'merhaba'mı mı demeliyim, bilmiyorum! Nietzsche'nin "İnsanca pek insanca" kitabından bir tespitle noktalamak istiyorum; "Sahip olunması gereken tek şey var: Ya yaradılıştan ince bir ruhtur bu, ya da bilim ve sanatlar tarafından inceltilmiş bir ruh!"

  Kanımca bütün mesele bu. Vesselam...