Yamuk Yumuk Biblo

yaş on sekizi vurduğunda,
kül kedisine döner, çocukluk
kurulan bütün hayaller,
döner bal kabağına.
eline kilden  ,bir çamur verirler
sonradan öğrenirsin ,adının hayat olduğunu
biraz su katarsın cıvır şekil almaz
güneşe bırakırsın çatlar kurur kırılır
sen şekil vermeye çalıştıkça
yamulur ,ne el, el olur
ne ayak ,ayak
özenirsin sütun  gibi ,yunan heykellerine
ama sen  bir Donatello değilsin
Michelangelo hiç değil..
Onlar hala senin için bir ninja kaplumbağası
Bir ömür ,yontup traşlamakla geçer
Çamur, çamurluktan çıkar
Sen insanlıktan,
Onca emekten sonra….
Alkışlarla açarsın eserini
Final de dev bir örtünün altında
Kilden yamuk, yumuk bir biblo

silgisizce