Bırak Beni Bana

Nasılsın diye sorma bana.

Dilim kuru sıkı bile değil artık.

İyiyim yalanını bile sıkacak halim yok. Asfaltı bozuk en ıssız yolda dökülecek yanım kalmadı artık.

Şehrimi elimden aldığından beri, gönül heybemde dibi delik bir sandalım işte.

Biliyorum delilik kanıma işlemiş, benimde tek servetim bu zaten.

O yüzden deliliğime ver şimdi azat et beni…

Hani aşıktım ya gökyüzüne, o uçsuz bucaksız maviliğe,

Hani aşıktım ya aşkı sonsuzluk bildiğim o maviye,

Hani sonsuzluğun zerresi bile olsa bir saniye, o saniyem sensin derdim ya,

İşte o saniye de boğduğundan beri beni, ben, ben değilim.

O yüzden bırak beni, bana.

Şizofreni bir masala kaptırdığımdan beri kendimi,

Güneşe aşık buz gibi erittin beni.

Pişman mısın diye sorma bana,

Değilim demek kar etmez bundan sonra.

Afallamış bir aşka, kursağında kalanlar için olmamalıydı demenin faydası yok nasılsa.

Yine de tövbe edecek kadar bölünsem de bin zerreye,

Aşk adına pişman değilim yaptıklarını unutmasam da.

Yine de azat et beni bırak beni, bana.