Kızıma

Karanlık çöküp de korktuğun vakit;
Adımı anıp da ağlama yavrum.
Zamansız, mekânsız öyle her vakit
"Babacım" diyerek ağlama yavrum.
Beni de burada ağlatma yavrum.

Dün sordum annene iştahın yokmuş.
Beyaz yüzünün, avurtları çökmüş.
"Meğer benim babam, dünyada tekmiş."
Diyerek üzülüp ağlama yavrum.
Beni de burada ağlatma yavrum.

O dillerin bülbül gibi şakırdı.
Söyle! Seni hayata kim küstürdü?
"Babacım olsaydı masal okurdu."
Diyerek üzülüp ağlama yavrum.
Beni de burada ağlatma yavrum.

Gözlerinin içi güler, bakardın.
Benim için baldan tatlı şekerdin.
"Özleseydin eğer beni, gelirdin."
Diyerek sitemle ağlama yavrum.
Beni de burada ağlatma yavrum.
Babanın bağrını dağlatma yavrum