Huzur Evinde

Huzur evinde!

Bir huzureviydi gördüğüm bina

Balkonundan biri “gel” deyiverdi

Bakışları biraz dokundu bana

Gelmezsen orada “kal” deyiverdi

Merakım celbetti yanına vardım

Düşündüm ki belki istiyor yardım

Kim bilir başıma ne bela sardım

Elini uzattı “al” deyiverdi

“Hanımım sağ iken iyiydi halim

Miras ayağına dağıldı malım

Oğullar vefasız gelinler zalim

Bana da göründü “yol” deyiverdi

Evlatlar kandırıp soydular beni

Gelinlerim bunak saydılar beni

Sonra da buraya koydular beni

Onlar bana artık “öl” deyiverdi

Ne gelenim vardır ne de soranım

Dışım şen şakraksa içten viranım

Hasretle, hüzünle geçer her anım

Kader bana keder “dol” deyiverdi”

Mikdadi kalmadı artık sadâkat

Defterin dürülür bitince takat

Ayrılırken yalnız bakıştık, fakat

İyi ki tanıştık “Bal” deyiverdi

Şair Mikdat Bal