Mevlana

           Mevlana

Belh şehrinden gelen Horasan eri, 

Kur’an’ın bendesi, aşkın neferi,

Resulün yoluna bitmez seferi…

Hicrette görürsün pir Mevlana’yı!

Akarsu misali cömerttir hali,

Kusuru örtmede gece timsali,

Öfkeyi yutmada ölü emsali…

Bu duygu içinde sar Mevlana’yı!

Tevazuda toprağı andırıyor,

Hoşgörü gemisine bindiriyor,

Dürüstlük için mesaj gönderiyor,

Göründüğü gibi gör Mevlana’yı!

Mesnevi şiiri cana şifadır,

Divan ve Mektubat ruha gıdadır,

Mecalis-i Seb’a gönle sefadır,

Fihi ma fihine sor Mevlana’yı!

Geçmek istiyorsan nur denizinden,

Kurtulmaksa murat nar denizinden,

Güllere vuslatsa har denizinden…

Semada bulursun er Mevlana’yı!

Basiret ehliyle hemhal olurken,

Tövbede bulursun kalbi vururken,

Kurtuluşa koşar imkân bulurken,

Gayretli görürsün yar Mevlana’yı!