Borç

Oysa ne masumdurlar:

"Eli  ayağını öpeyim,yardım et!"

"Ben kimselere benzemem,ay sonunda paranı cebinde bil."

"Bu iyiliğini hiç unutmam,sana gece gündüz dua edeceğim."

"Ayağına taş,gözüne yaş değmesin kardeşim,evlatlarının   hiç acısını  görme!"

Müslümanız, duygusal insanlarız,iki damla yaş gördük mü,iki tatlı söz duyduk mu yelkenleri suya indiriveririz.Geçmişten ders  almadığımız gibi gelecekten de hiç kuşkulanmayız."Aslan gibi delikanlı, borcunu inkar edecek değil ya"diye düşünür,kandırılmaya hiç doymayız.

Tefecilere borcu olduğunu,babasından kalan arsayı satamadıklarını,kendisinin dizlerinden ameliyat olduğunu,iki kızı olup üniversitede okuduğunu ve yardıma ihtiyacını  olduğunu söyleyince yüreğim yanmıştı.(1500tl)Sonra ne telefonla ne de sosyal medyadan bir türlü  ulaşamadım.

Unutkanlığından, sorumsuzluğundan ve vurdumduymazlığından  bir abinin telefon faturaları birikmiş.(2000tl)

Beş yıl öncesinde  küçük bir market işletip iflasın eşiğine gelmiş amcama(10000tl) verince selamı sabahı da  kestik.Güya her ay,taksitli birşekilde  ödeyecekti.

Kocasının terkettiğini,oğlunun bir  kavgaya  karışıp hapse düştüğünü,kendisinin işten çıkıp yiyeceği ekmeğinin olmadığı ağlayarak anlatan  ablaya...(1000tl)İşe girdiği  zaman  ödeyecekti,oysa aradan yıllar geçti,kış uykusuna yatıp uyanamamış olmalı.

Kızının uyuşturucuya  bulaştığını ve tedavi görmesi gerektiğini söyleyen Sibel'e(100tl).

Ramazan'da çocuklarına iftarlık  erzak alacağını söyleyen Ahmet şefe(20lira).Şimdilerde bu parayı bir çocuğa versen belki almaz ama 2007  yıllarında  güzel paraydı, verse bile  almam artık,sadakam olsun.

Yıllar geçtikçe sadece paraların değil,dostlukların da değeri düşüyor buna inanabilirsiniz.