El Kızı

Umutlar sürünüyor yerlerde
Bir yaprak düşüyor gülden
Kaynasa da kanım yeniden
Ey vah ki
Sokaklar geçilmiyor ölüden

Güneşin açık elleri
Oturmak istiyorum besbelli
Her şey toprak diyor yeniden
Kalıyorum yerim de gözleri nemli
Ay çıksa da duvaksız
Bir daha vuruluyorum acısız

Yeniden çiçekler dikedur saksılara
Sen bakma bana
Bir avuç yem kuşlara
Aldırma yokuşlara
Senin için akıyor hayat

Ben uzak düşerken Uludağ'ın karından
Suları öpemiyorum ıslak dudağından
Nasılsa bilmeyeceğiz gül neden kırmızı
Adı bahar da olsa
Artık herkes el kız






ı