Helbest

- I -

H/elbe(s)t göğerecek dilimden
Bulutları sancıyla öpüştüren...

Biz
Sevmeyi, kendi dilimizde bilen insanlar
Sevgiye, öfkeyle sarılan çocuklar..

Yetim bir bebek gibi
Ömürlerimizin avlusuna
Şafaklarda, şakaklarımıza koşan namlularda,
Issız, ay ışığı dağlarda;
Barutun, kanın, kurşunun gölgesinde
Ruhumuzu serdikçe gökkuşağına, kıl çadırlarda;
Biz
Boşaltılmış, yakılmış köy
Haram uykularla alınıp götürülen
Nehrin kıyısında, nehirle tükenen
Kefensiz, kimliksiz cesetler...

/ Biz
Yazgısı sefaletleştirilmiş
Faili 'belli' meçhuller.../


- II -

H/elbe(s)t göğerecek dilimden
Sancıyla bulutları öpüştüren...

Biz
Sınır uçlarında
Açlıkla, ölüme doyurulanlar
Dilleri kısırlaştırılanlar, kısıtlananlar
Biz
Vatanında yurtsuz, yurdunda vatansız bırakılanlar
Biz
Tarlalarda, umutlarını
Güneşin çarmıhına geren mazlumlar
Genişliğinde göğün, esaretin, aç bırakılmışlığın
Kızılca kıyamet seherinde, şafakların;
Çığlıklarını, kurşunlarla öpüştüren
Ve kimliksiz, kimsesiz dövüşen
Kederli yüzleriyle, onurun ışıltısında pırıldayanlar...

/ Biz
Koştukça vur(ulan)lar
Vuruldukça koşanlar.../


- III -

Bütün yenilgiler bizimdir
Bizimdir bütün çentikler..

Dağlarda yanan
Yangında dağlanan
Uçurum çiçekleri ve mavzerleriyle
Alazlarıyla, ayazlarıyla
Sesini dağlara
Dağları, gökyüzüne vuran ses
Bizimdir...

/ İ s y a n l a r b i z i m d i r !
B i z i m d i r i n s a n l a r ..
Y a ş a m a k i ç i n ö l ü m l e r
B i z i m d i r ! /


M.H

temmuz-ağustos-2oo9


* HELBEST, türkçe de Şiir anlamını taşımaktadır