Sensizlikten Ölüyorum

SENSİZLİKTEN ÖLÜYORUM

Göz yaşlarım kar tanesi

Damla damla eriyorum

Dağ başımı duman almış

Efkarımdan ölüyorum

Bekle beni ey sevdiğim

Sana doğru geliyorum

Sensizlikten ölüyorum

Tarifsiz duygularımdan

Anlamsızlaşınca her şey

İçim İçime sığmıyor

Özlemimden gelen bir şey

Kavuşmanın ümidiyle

Çok hayaller kuruyorum

Bekle beni ey sevdiğim

Sana doğru geliyorum

Sensizlikten ölüyorum

Dalgalar sahile vurur

Vuslat içerimde durur

Böyle şeyde olmaz gurur

Çoktan dibe vuruyorum

Uzat ellerini bana

Hasret yettiğinde cana

Bekle beni ey sevdiğim

Sana doğru geliyorum

Sensizlikten ölüyorum.

                  Fedai ÇAKIR