Vakit Beklemedi

Vakit beklemedi uyanmamızı
Açtırmadı gözümüzü uykudan
Sersemdik aklımız yerinde değildi
İlk aklımıza sevdiklerimiz geldi
Çığlıklar, panik birbirini izledi
Ve yerden gelen o ses ya o ses
Yıkıldı üstümüze ilk önce eşyalar
Daha sonra betonlar, duvarlar.
En son film gibi geçti yaşantılar
Sarıldık birbirimize sımsıkı bırakmadan
Neden kırdım seni neden üzdüm
Keşke o sözü söylemeseydim
Dedik de ne oldu çığlık ölüm oldu
Ölmeyenlerin işi daha zordu
Sesini duyurdu, umudunu dik tuttu
Dışarıdan ses geldi, daha da sevindi
Zaman geçtikçe gücü azaldı
Umuduna ve Yaşadığına küfretti
Sağ kalanlar ölüme sohbet ile gitti

Ayhan Ayna
11.02.2023