Sensiz Zamanlarda

Her yerde sana rastladım bugün.

Bülbüller senin adını söyleyerek ötüyorlardı.

Her nefes alışımda sen kokuyordu buram buram hava.

Bana âşık olmaya başladığını söylemiştin hatırladın mı?

Kör, sağır olmuşum, enikonu ben sana âşık olmuşum hiç farkında olmadan.

Nereye baksam sen çıkıyorsun karşıma.

Körü körüne sevmişim seni.

Benimle nefes aldığını söylüyordun bir zamanlar!

Aslında ben sana değil sen bana hayat vermişsin.

Hani çok özeldim! Hani senin için değerliydim!

Senin yokluğunla başbaşa kaldığımda el olduğumu anladım.

Senin yokluğunla başbaşa kaldığımda bir pul kadar değerim olmadığını anladım.

İki gün görmeyince şu iki gün o kadar uzun geldi ki hiç geçmedi.

Sanki aylardır görmemişim gibi özledim diyordun.

Senin yokluğunla anladım özleyişlerin yalan olduğunu.

Hani çok güzel bir şarkı dediğin şarkı var ya.

Şarkılar seni söyler, dillerde nağme adın.

İşte bütün o şarkıların dizelerinde sen varsın seni anlatıyorlar.

Ben kimseyi duymuyorum!

Kimseyi görmüyor, kimseyi duymuyorum.

Kör ve sağır olduğumu sensiz zamanlarda anladım.

Allah'ından bul emi!

Böyle sessiz kalışını, sessiz gidişini hak edecek ne yaptım?

Bilen varsa lütfen söylesin.

İyi ki varsın dediğin kadın ben miyim şimdi?

Sensiz zamanlarda anladım aslında senin için bir hiç olduğumu.

Uzaklaştığını düşündükçe yüreğim kor ateşlerle dağlanıyor.

Bir gün bu içimi dağlayan, yakan ateş sönecek.

Belki de yeneceğim kemiklerimi sızlatan acıları yerlerde sürünerek.

Bulutları bekleyeceğim hasretinle ölene dek.

Belki bir gün yağmurlarla seni bana getirir diye.

Yüreğim, öksüz kalmış bir kuş gibi yokluğuna ağlıyor şimdi.

Kolum kanadım kırılmış artık uçamıyorum.

Bu yara kapanır mı bilmem!

Yine de sana sarılacağım sar kanayan yaralarımı diye.

İstesende atamayacaksın beni içinden!

Beni hatırlatacak hep bir şeyler çıkacak karşına.

Senin gidişlerine, hiçe saymalarına inat,

Bu yürek seni sevmeye devam edecek.

Hançerle değil, sözlerinle yaralasan bile.