Gözünü Toprak Doyursun

Zenginliğin düşündesin

Gözünü toprak doyursun

Biriktirme peşindesin

Gözünü toprak doyursun

Dinlemezsin helâl haram

Merhametin yok bir gram

Varsa yoksa "malım, param..."

Gözünü toprak doyursun

İncitirsin, kalp kırarsın

Para pul düşü kurarsın

Kalbini boşa yararsın

Gözünü toprak doyursun

Varlığınla övünürsün

Dünyalıkla avunursun

Bir gün sen de dövünürsün

Gözünü toprak doyursun

Yapan değil, yıkansın sen

Ateş olup yakansın sen

Hep kibirle bakansın sen

Gözünü toprak doyursun

Yetimleri kayırmazsın

Haklı haksız ayırmazsın

Sofrana dost buyurmazsın

Gözünü toprak doyursun

Meyve vermeyen dalsın sen

Taşlı, dikenli yolsun sen

Merhametsiz bir kulsun sen

Gözünü toprak doyursun

Kazandıkça azarsın sen

Kim isterse kızarsın sen

Güçsüzleri ezersin sen

Gözünü toprak doyursun

Sanma kendini yücesin

Sen aslında bir cücesin

Kapkaranlık bir gecesin

Gözünü toprak doyursun

Yalnız verdiğin senindir

Kibrine sebep ben'indir

Ölüm nihai yönündür

Gözünü toprak doyursun

Saltanatın biter bir gün

Neyin varsa yiter bir gün

Ruh bedenden gider bir gün

Gözünü toprak doyursun

    M. NİHAT MALKOÇ