Gitme Ey Yolcu

GİTME,EY YOLCU,
Bu şiir Mehmet Akif Ersoy tarafından 1913 yılında yazılmış.
Şimdi 2010 yılındayız. Dünyada yaşanan olayların görüntüleri üzerine okuyun bu şiiri baştan sona da bakın bakalım 97 yılda ne tür gelişmeler yaşanmış. Bizim halimizde ne gibi değişiklikler olmuş, insanlığın medeniyet seviyesinde ne gibi değişiklikler olmuş? Yoksa yerinde mi saymışız, hatta gerilemiş miyiz?
Hiçbir şey söylemeye gerek yok. Akifin şiirini aynen aşağıya yazıyorum. Okuyun ama lütfen "günümüz Tükçesi" diye sızlanmayın. Nihayetinde 97 yıl önce yazılmış bir şiir bu. Hiçbir yoruma gerek yok.

Gitme, ey yolcu, beraber oturup ağlaşalım:
Elemim bir yüreğin karı değil, paylaşalım!

Ne yapıp ye'simi kahreyliyeyim, bilmem ki?
Öyle dehşetli muhitimde dönen matem ki!

Ah! Karşımda vatan namına bir kabristan
Yatıyor şimdi Nasıl yerlere geçmez insan?

Şu mezarlar ki uzanmış gidiyor, ey yolcu,
Nereden başladı yükselmeye, bak, nerede ucu!

Bu ne hicran-ı müebbed, bu ne hüsran-ı mübin
Ezilir ruh-u sema, parçalanır kalb-i zemin!

Azıcık kurcala toprakları, seyret ne çıkar:
Dipçik altında ezilmiş, parçalanmış kafalar!

Bereden rengi reng-i hüviyetleri uçmuş yüzler!
Kimbilir hangi şenaatle oyulmuş gözler!

"Medeniyet" denilen aiçaklığa lanetler eder,
Nice yekpare kesilmiş de sırıtmış dişler!

Süngülenmiş, kanı donmuş, nice binlerle beden!
Nice başlar, nice kollar ki cuda cisminden!

Beşiğinden alınıp parçalanan mahlukat!
Sonra, namusuna kurban edilen bunca hayat!

Bembeyaz saçları katranlara batmış dedeler!
Göğsü baltayla kırılmış memesiz valideler!

Teki binlerce kesik gövdeye ait kümeler:
Saç, kulak, el, çene, parmakBütün enkaaz-ı beşer!

Bakalım, yavrusu uğrar mı, deyip, karnından,
Canavarlar gibi şişlerde kızarmış nice can!

işte bunlar o felaket-zedelerdir ki, düşün,
Kurumuş ot gibi doğrandı bıçaklarla bütün!

Müslümanlıkları biçarelerin öyle büyük
Bir cinayet ki: cezalar ona nisbetle küçük!

Ey, bu toprakta birer na'ş-ı perişan bırakıp
Yükselen mevkib-i ervah! Sakın arza bakıp

Sanmayın: şevk-ı şehadetle coşan bir kan var
Bizde leşten daha hissiz, daha kokmuş can var!

Bakmayın, hem tükürün çehre-i murdarımıza!
Tükürün: belki biraz duygu gelir arımıza!

Tükürün cephe-i lakaydına Şarkın, tükürün!
Kuşkulansın, görelim, gayreti halkın, tükürün!

Tükürün, milleti alçakça vuran darbelere!
Tükürün onlara alkış dağıtan kahpelere!

Tükürün Ehl-i Salibin o hayasız yüzüne!
Tükürün, onların asla güvenilmez sözüne!

Medeniyyet denilen maskara mahluku görün:
Tükürün maskeli vicdanına asrın, tükürün!

Hele i'lanı zamanında şu mel'un harbin,
"Bize efkar-ı umumiyyesi lazım Garbın;

O da Allah'ı bırakmakla olur" herzesini
Halka iman gibi telkin ile, dinin sesini

Susturan aptalın idrakine bol bol tükürün!
Yine hicran ile çılgınlığım üstümde bugün

Bana vahdet gibi bir yar-ı müsaid lazım!
Artık, ey yolcu bırak Ben, yalnız ağlıyayım!

Mehmet Akir ERSOY

Buraya Aktaran Hasan TÖREHAN/antalya