Aşk Bacayı Sardığında

AŞK BACAYI SARDIĞINDA

Güneş gizlenir buluta

Gül yüzünü gördüğünde

Hayaller düşer umuta

Aşk bacayı sardığında

Aşka çizilirse sınır

Bülbül gülü sende tanır

Sümbül kendinden utanır

Saçlarını ördüğünde

Ayaz vazgeçer tacından

Yıldızlar yanar acından

Ay kızarır utancından

Sen mehtaba vardığında

Yanaktaki ballarından

Gün kızarır allarından

Kiraz düşer dallarından

Dudağa ruj sürdüğünde

Gurbet verirken gözdağı

Rüzgâr okşuyor başağı

Kader başa örer ağı

Hasret kalbi burduğunda

Yorulur yorgun yürekler

Gözler yollarını bekler

Sarsılır yer ile gökler

Yar aklına vurduğunda

Gündüz sessizce savuşur

Efkâr akşamla boğuşur

Yâre mahşerde kavuşur

Yorgun kalbi yorduğunda

İbrahim COŞAR