Zambakca

Onun bunun ne dedigi yahut demedigine takilip kalmak

Insanin kendini bilip bilmeden engellemesine

Ve varip gidecegi dünyaya  insana  aska sevgiliye

Mahrum kenarlarda kötürüm  kalmasina yol yordam agirlar ve oyalar

Takma böyle seyleri kendine desem…

Tüm bunlar belki yazbahardan hoyrat haberci, belki de yaban esintilerden

…tuzak müjde gibidir desem,

Yipratan yorgunluklarda yalpalanip duran ucurtma seyrine güzergahtir desem

Elbisesi paramparca rüzgarlara yoksul yerlerini acip gösteren

Ugramadan gecer gider yasama sevinci denen sey, sen ol kimse yoksa kendine sevgili

Cünkü cok degil bir varmis bir yokmus dünyasidir bilirsin..

Sensin saksisiz baharlara zambak, nufus kagidindan da cok insan

Dallari topraga uzandikca boynu bükülen selvi sögütlerin yaprak dökümüne kadar

Gitmeyince yolcu yolunda, sokak aralarinda, garlar duraginda

Carsida pazarda

Kavusanlarin hikayesi bir yaniyla ayriligin kendisidir, kahveden parktan

Dörtyol kavsaklarinin  kaybolmus künyesini ve asma köprülerin

Yillarin üstünden gecip gidemeyen yüküyle heykel misali sabit ve sessizdir

Cocukla cocuk, ihtiyarla genc

Hangi tufan gemisinden, hangi bahar ciceklerinin topragina ladessiz cekilissiz

Herkese en cok yakisan kendisinden baska hic kimse degildir,

Öyle ki, haydi dünya sana her saniye dogum günü olsun

Tabakayi satacak, yüksügü bozduracak, sekeri tuzu tatliyi hepten unutacak

Kahvenin de fiyati otomatik parlayip sönen sicilden

Ikiyüz elliyi ezip bozarak kundaklayip gectigi gibi

Olmadi dükkanlarin önündeki süper marka esintileri kokayip koklayip gececek

Ahalisinden ücra,

Insanlik defterindeki halden hatirdan haciz yoklama

Seyfi Karaca……..Mart / 23