Gelmez

Gelmez

Bil ki sırça köşktür, aşkın yapısı

Gül hariç taş çakıl atmaya gelmez

Kırılgan narindir, aşkın kapısı

Yüklenip kaktırıp, itmeye gelmez

Pervasız dönerse, bıkar dilinden

Poyraz gibi essen, üşür yelinden

Tafralı davransan, kayar elinden

Ah ile sonradan, tutmaya gelmez

Heyecan içinde, tutuşur yanar

Sevgiyle sunulan, çorbaya banar

İşkilli duruşa, buz keser donar

Bal ile kaymağı, tatmaya gelmez

Gönül terazisi çok hassas tartar

Bir naif güzel söz yeter de artar

Riyaya meyletme, sancılar tutar

Sevda bu riyayı, katmaya gelmez

Şevk ile gönülde, çalmalı sazın

Yirmi dört ayarda olmalı sözün

Titizlen karalı olmasın yüzün

Otağ ocak olup, tütmeye gelmez

Yahya Koza