Hayatın Öbür Yüzü

Hayatın Öbür Yüzü

Bir seher vakti söndü bütün lambaları
Ardı sıra çalınan ölüm davulları
Güneşte zincirle vurulmuşlar
Aramakta o özgür kuşları

Yaşa hayatı özgürce yaşa
Aşkla örülmüş hayatın ışıkları
Bir bozu bulanık içki
Bir bakışla döner sirkeye şarapları
O Şakik-i Belhi ki güpegündüz yakar lambaları
Bir tavus güzelliğinde olur akşamları
Salını salını gezer gündüzleri
İncitmeden karıncayı ürkütmeden kuşları
Dürüp bir ömür yatakları şilteleri
Ayın gölgesi vurur erkenden
Bu dert yakarsa beni yakar
Gökyüzünü inletir annenin ağlamaları
Her kadın bir annedir
Erken kalkar sabahları
Benimle oturup benimle kalkar akşamları
Neden beni yalnız bırakır ölürken
Şaşılır buna
Ölenle ölünmez der kadına komşuları
Dostlar arasında bir bir sayılır yaptıkları
Bizde ölünün arkasından konuşulmaz
Ama bir bir anlatılır hayırları hasenatları

Ahmet Kemal