Sevda Mahkemesi

Dönüp gençlik çağına...

Girmişim yâr bağına

Konuşlanmış yüreğim

Hasretin otağına

Gölgemdir dağda gezen

Gamdır gönlümü ezen

Kör olaydı bu gözler...

Seni uzaktan süzen...

Sen güldün, ben dikendim

Gurbet kahrı çekendim

Közdür uzaktan sevmek...

Hasretinden tükendim

Hasreti közle kardım

Yaramı kendim sardım

Sevda mahkemesinde...

Yâr huzuruna vardım

Muradım sensin ey can!

Sıratım sensin ey can!

Mahkeme-i kübrada

Beratım sensin ey can!

Bugünden düne gittim

Kendi kendime yettim

Gönül duruşmasında

Beraat talep ettim

Nara düştü bu gönül

Hara düştü bu gönül

Yokluğun yağlı urgan

Dara düştü bu gönül

Aşkın intizarında...

Umut yoktur yarında

Uzağına düşmüşüm

Yandım hasret narında

Yaralandı bu yürek

Paralandı bu yürek

Vuslattan umut kesti

Karalandı bu yürek

Kor ateşte yan gönül!

Hasrete dayan gönül

Güneş doğdu üstüne

Kuşluktur uyan gönül!

M. NİHAT MALKOÇ