Ashab-ı Kehf

ASHAB-I KEHF

Her yer küfre bulanmış, haram kol geziyorken
Gönüllerde kararmış, gözde kör yazıyorken

İmânlı yedi başak cehle karşı direnmiş
Yedi güzel adamın sevdâsı şerri yenmiş

Zulümle abad olan sarayın efendisi
Zanneder mâsivânın sahibidir kendisi

Kocaman bir toplumda yokken hakikat nûru
Yedi âşığın hâli yaydı İslam sürûru

Zulme boyun eğmeden sığındılar Rahmân'a
Sanki hayat dolmuştu fâni olan her câna

Taştan oyulmuş eve sığındılar bir zaman
El açtılar kudrete ve eylediler aman

Nice rüzgar esti de yüzlerce bahar geçti 
Kimisi öldü dedi kimiyse ömür biçti 

Tam üç yüz dokuz sene ölü süren bir hayat
Gaflette olmaktansa kapat gözlerini yat

Yedi dev hakikatin menzilinde birleşti 
Allah'ın yardımıyla inançları gürleşti

Yaradan hüküm verip haramları yok etti
Düşünüp anlayana bu büyük bir hikmetti

Uykulu gözler ile uyandılar sabaha
Bî-haberken dünyâdan döndüler bir âgâha

Yirmi dört saat geçti, hayat aynı sandılar
Gördüler ki asırlar sonrasına döndüler

Ölüm haktır herkese edebi bir hayat var
Tekrar dirileceğiz bu olayda ispat var

Olamadım ben gayrı ordaki Kıtmîr gibi
O da vaat edilen cennetlerin sâhibi

Ey yaradan Allah'ım suâl yok kudretine
Affına mazhar eyle öyle al cennetine