Aydınlandı Yüreğim

Derin uykuya dalıp dünyaya göz açınca,

Dertler başımda bitti sardı her bir yanımı,

Gaflete nail oldum hakikâtten kaçınca,

Cahillikle örmüşüm yaşanan her ânımı.

Nedir bu haller bilmem alıp götürür beni,

Gizli tutar yolumu, saptırıp cehle atar,

Paspal eyleyip ruhu güzelleştirir teni,

Nefse meydan bırakıp, nazara gaflet katar.

Baktım da göremedim perdeliymiş gözlerim,

Sanki âmâ olmuşum karanlık bana yârmış,

Gönülden değil dilden dökülürmüş sözlerim,

Meğerse her hâlimin daha beteri varmış.

Hakk kelâmın ehline kuytuda denk gelince,

Gözümdeki perdeler yırtılıp ziyân oldu,

Sözleri cehâleti ok misali delince,

Gaflet kalktı gönülden hakikât ayân oldu.

Kelâmsız kaldı dilim dönmedi tek heceye,

Nedâmetin sıcağı yanağımdan süzüldü,

Gündüzü seven gönül aşık oldu geceye,

Keyfe alışmış nefis bu âhvale üzüldü.

Gözlerimi kapatıp uykulardan uyandım,

Meğerse fâniliğin çığlığıymış ahvâlim,

Nefsin arzularına dirâyetle dayandım,

Görmeye meyillendim ışıldadı minvâlim.