Köylü Kızı

"Fakir ailenin üç kızından birisiyim, güzellik soydan gelir demişler,ben de güzeldim ve isteyenim çoktu.Babam kendimden beş büyük köyün ileri gelen  ailenin oğluna söz kesti,neymiş,bana iyi bakarmış.Zavallı annen benden yanaydı ama  babama söz geçiremezdi.Uykusuz  kaldığım gecelerime yastığımı ıslatan gözyaşlarım eşlik ederdi.

Ellerimize kınayı bayramdan bayrama  yakardık,eşimiz olmadan düğünlere  gitmezdik,yabancı erkeklerle hiç muhabbete girmez onlardan gözlerimizi kaçırırdık.Misafirlikteyken veya bir kalabalık içerisinde yüksek sesle konuşmaz,sesli gülmez,kahkaha atamazdık. Sakızı ev içinde çiğnerdik,her sabah evimizin önünü süpürür,her gece saçımızı yıkamadan  yatmazdık.

Çamaşır makinamız,bulaşık makinamız,buzdolabımız ve renkli televizyonumuz yoktu.Bir anım var sizlerle paylaşmak isterim;

Mahalle aralarında bilirsiniz çeşmeler olur,sabahın erken saatlerinde kazanlarımızı hazırlar,çamaşırlarımızı yıkardık,kollarımızda derman kalmazdı bütün gün.Ancak annem yıkadığımız  çamaşırları bana serdirmezdi oysa çamaşırları sermek yıkamaktan  daha kolaydı.

'Bırak ben hallederim'derdi her seferinde.

Nedeni neymiş biliyor musunuz,ben çamaşırları sererken  dikkat etmez yırtık ve yamalı olanlarını görünür şekilde serermişim,annem de düzeltirmiş."