Sustur Beni Ey Şehir

sustur beni ey şehir
gögsümde ki isyan eylemlerimi
düşür baskınlara
ve tutukla
sorgusuz

sustur beni ey şehir

çocuk gölgelerim
koşar sokaklarda
üşüyen kar/anlığın
yalın ayaklarıyla

sustur beni

suskunluğumun
yanar dağlar gibi
patladığı;
akım kabloların
sarsıntısıyla...
sesime
bıçak çalmanın hıncıyla...
demirler vur bileklerime
mağrurluğundan
ışığa yükselttiğim...
kurşun düşür avazım gölgelerine
savur, perdesiz ve penceresiz
kör hücrelerine...

nerede olursam olayım
sevdası kavgamın
gelir bulur ellerimi
ayaydın düşlerimi

sustur beni ey şehir
ve gögsümde ki
isyan eylemlerimi...

kasım_2008