Vasiyet

VASİYET

Ruh çıkınca beden soğuk olurmuş

Cesedime bakıp bağrın dağlama

Çok ağlarsan sesin kısık olurmuş

Öldüğümde ardım sıra ağlama

Ömür sahnesinde bittiğinde rol

Ne ayak tutuyor ne gövde ne kol

İnsanın gittiği en son yol bu yol

Geriye dönen yok, boşa çağlama

Ağlamak faydasız giden gidiyor

Ömür denen zaman çabuk bitiyor

Benden sonra hayat devam ediyor

Sağlama al sen kendini, sağlama

Başlangıcın bir gün sonu olacak

Sanmayasın her şey canlı kalacak

Mutlaktır ki doğan bir gün ölecek

Ağlayıp da beni yoldan eğleme

Beraber yaşadık yaz ile bahar

Size bıraktığım temiz itibar

Ahret Coşari’ye yeni bir diyar

Öldüğümde karaları bağlama

16.01.2023/Samsun

İbrahim COŞAR