38 Numara

En son 

Ben çıkardım ayaklarından

Çok severdin 

Her zaman bunlarla 

Yürüsem derdin

Keşke bir melek olsaydın

Onlarla yürüseydin

Sonsuzluğa

Bir ikindi vakti

Belki başkasıyla yürürler diye

Ayakkabıları bıraktım  kaldırıma

Peşimden bakışlarını hissettim

Dönüp bakamadım ardıma   

Gecenin  ışıklarında 

Havada uçan  kar taneleri

Geldiler cama

Dediler  

"Bırakma onları

 Bu gecenin ayazına"

Hala hiç kimseyle yürümemişler

İnce kar yağmış üzerlerine 

Biraz üşümüşler

Isıttım, kuruladım, boyadım

En güzel  yere kaldırdım