Eksilen, biten, bitirilemeyen, giden, gidemeyen, gittiğini zanneden her şeyin adı arda kalan.
Ardında ne kaldıysa en güzel o kalmış olmalı ki böyle güzel gitmeyi başka türlü öğrenmen güç çünkü.
Ezbere gitmediğin yolların haritasını çıkarıyor insan gözüne bakınca.
En çok o yolda yanmış canın, en çok o yolda bırakmışsın anılarını, en çok o yolda ağlamış gibi gözlerin.
Şimdi göster o resmi, cüzdanının bir köşesinde saklı biliyorum, sezmek güç değil.
Her cüzdanı açışında acaba düştü mü diye gizlice bakmandan belli.
Ellerindeki izleri gördüm parmaklarından kaymış bir el izi o.
Ellerinin beni bırakma diye ağladığını gördüm o izlerde.
Bakmak adam bakmak ,görebilmeyi umut ederek bakmaktan bahsediyorum.
Bakınca sana gördüğüm en güzel mevsim oluveriyor gülüşün.
Aniden ellerim terledi yine sanki saatlerce ellerini salıncak yapıp tutunmuşum da dünyayı karşıma almışım gibi hemde.
En çok ben sevdim seni tüm çok sevenlere inat söyleyebilirim ki en güzel hayali ben sığdırdım gülünce kısılan o gözlerine.
Sevdim çünkü çınarım sen oldun arkamı dönüp baktım ki beni almış saklamış gibi duruyorsun yanı başımda gölgene.
Çünkü defalarca yenilip yine ayağa kalkabilirim ,inandım buna seninle.
Yazarın
Sonraki Yazısı