Bir Adımda Ölüm

bir adımda ölüm yada (ölümün bir kaç adım ötesi)

Kendimi,
kendi kendime .
darağacına mahkum ediyorum ..
gecelerin dipsiz karanlığına kefensiz gömülmeye hazırlanıyorum...
…..kimse aldırmıyor o yuzden
tek başıma yürüyorum ölümümün birkaç adım ötesinde..
Kırık kalemimin ve kenarsız silgimin çareşizliğine inat..
Butun duygularım toplanmış..koşarak dar ağacımın önune…

Ağlamaklı birkaç donuk yüz görüyorum..
Nefretim sağduyuma uzakta bir yerlerde ölümümü beklıyor..
Sessizliğim kalabalıkta en gerilerde ..Saşkın..!!!
azrailime bağırıp çağırıyor edepsizce …
Masum değilim biliyorum..
Yinede üzülüyorum şu ziyan halime ..
Son kez soruyorum ölüme
Neden bu kadar gizemlisin diye??
Ve aniden duruyorum..
Darağacımın hazırlandığı o soğuk sögüt gölgesınde ..
İlmeği boynuma geçirirken
gökyuzune bakmadığımı,Son sıgarımı yakmadığımı fark ediyorum

ama....
ne son kez bakabiliyorum derın mavilere
ne de son sıgarımı çekiyorum cigerlerime ..
Tekmeyi çakıveriyorum …
Ayağımın altındaki iskemleye….