Yoldan Geldim

Dokunma,şımarmasın kabuk bağladı yaram
Sızısına alıştım, alıştı cümle alem
Bu acıya tutkun öyle bir sey varki,
Saklı içinde elleri kolları bağlı,
Tatlı bir yalan..

Sahiplenir gözlerine tüm evren
Asılı içine güneşle ay bir yerinden,
Fışkırır azaldıkça suyu yeniden.
İçine düşen kaybolur
Dopdolu bir boşluğa yazılıdır
Seninle benim hikayem..

Giderim tanımam ne yer ne zaman
Gölgem yoktur,göremez beni
Gözüyle bakan.
Bir anlık vuslata duyduğum özlem
Yağmura döner

Yağarım üstüne
Damlalarım düştükçe, al beni ellerine
Dudaklarına götür,
Akıt yüreğinin içine
O kadar yoldan geldim,dinleneyim biraz
Ait olduğum yerde...

Ümit Seyhan