Umutsuz Hafız

Umudu kırık bir hafızım ben…

Yaprakları solmuş, artık dikenleri batmayacak kadar kendinden  vazgeçen bir gül…  Hafızlar Gül’e benzetilir, dikenlerinden ötürü ulaşılmazlardır, ulaşılmadıkları için de çok değerlidirler. Elinin acısını hiçe sayıp o gülü tutan nadide insanlar vardır, ve bazı hafızlar vardır ki gönlü güzel insanlarda açarlar. Her zaman güler yüzlü olan insanlar “Beyaz Gül”e benzetilirler. Çünkü beyaz gül masumiyet demektir. Nadide zamanlar da asık olursa yüzler, o zaman da “Sarı Karanfil" derler...Etrafa mutluluk getirdiğini bilse bile içine kapanan bir çiçek. 

Ben ise başkalarına derman olurken kendine yara olan bir kul.