Hasbihal

Rabbim neden küser yaprak dalına solgun olur her öğle sıcağında ne kadar varsa çiçek
Neden dostluğa açılması gereken kucakların kalplerinde kine nefrete yer vardır demde
Neden insanlık huzura muhtaç sahrada bir damla suyun hayata çevirebildiği gibi insanı
Niçin bana yazdırtılır bu tarz şiirler başka yazılacak o denli konu var ki yüzlerce yüzlerce

Ne günah işledim, işledi o kadar insan ki yüzler buruşmuş kumaş misali yüzler solgundur
Nedeni ne ola savaş niçin çıkar, geride boynu bükük ve yetim ve öldürülen insan vardır

Bilmemekteyim cevapsız kalmaktadır suallerim, cevabını verecek insan mı kalmadı artık
Ya Rabbi alnımın yoldaşı seccadede gözyaşına aşinadır toprak, rahmetle buluşmuş gibi
Niçin anlamazlar, niçin vermezler bana beni ve anlatılmaz hakikat, saklı durur hepten
Bilmektedir dost olanlar, nice kurşun yağmuruna hedef tahtası bilindi yüreklerimiz

O yüreklerimiz ki kan kusar kızılcık şerbeti içtim dedirtir acılar dile, ağızdan akan kandır
Herkese kutsaldır toprağı, sahip çıkılmadıkça yaşanan mekân sahibine yabancı olacaktır