184 Kara Düşünceler

Hiç bir şey eskisi gibi olmuyor
Herkesin dilinde neydi o günler
Ne yaparsan yap geri gelmiyor
Yerine geldi mi kurduğumuz hayeller
Gitmedi başımızdan kara düşünceler

Söyle bana dostum, can yoldaşım
Kimbilir aklından neler geçiriyordun
Gönülden ilk geçen ağrımasın başım
Hayatı bu kadar basit mi sanıyordun
Gitti mi başından kara düşünceler

Hayat böyle işte ne umduk neler bulduk
Bir lokma ekmek için tarlada çalışıyorduk
Belki adam oluruz diye bıkmadan okuduk
Ekmek uğruna nereleri gezdik durduk
Gitti mi başımızdan kara düşünceler

Evin neşesi olsun diye boy boy çocuk
Gecemizi gündümüze kattık, yoğurduk
Elimizde ne varsa cümle aleme sunduk
Başkalarının derdine yandık, kavrulduk
Gitti mi başımızdan kara düşünceler

Hatırlıyormusun yuvamızı kurduğumuz anı
Bir kaç kapkacak ve ucuzundan yatak odası
Hani derler ya mal insanın can yongası
Başımızı sokacak bir tek evimizin olması
Aldık da ne oldu bitti mi hayat kavgası
Söyle gitti mi başımızdan kara düşünceler

Eskiden bir yuva kurmak varken gönlümüzde
Şimdi katlanarak çıktı yuvanın sayısı dörde
Soktuk mu başımızı durup dururken derde
Şimdi parçalan bakalım her biri bir yerde
Hani bitmişti başımızda ki kara düşünceler

Ben sana bir şey söyliyeyim mi başımın tatlı belası
Hiç bir yerde arama, yok bunda kimsenin hatası
Ne yaptığsak biz yaptık, böyleymiş alnımızın yazısı
Çekeceğiz, kaçış yok deyiver sevdamızın meyvası
Bitmeyecek başımızda ki kara düşünceler

Eşim köyünden geldi, beni görür görmez başladı ağlamaya. Neymiş herkes bizi özlemiş, doyasıya muhabbet ettim, herkesin selamı var dedi. Ben de onu boş ver niye ağlıyorsun diye söylendiğimde "köyde bana çok değişmişsin nerde eski Şengül dediler" şeklinde cevap vermesinden duygulandım. Oturdum başladım yazmaya, yarım saat sürmedi olduğu gibi aktardım.

27.04.2010