İhtimamla Şiir Yazılır Lavinia...

İhtimamla şiir yazılır, Lavinia sözcüklerim bazen bir beden büyük gelir acıma hüznümse delip geçer gün ışığını ibadetin aşkında yanar yüreğim kavisinde ölürüm gülümsemelerime otağı kurar gidişlerin.

Cümleten seyyahtır cümlelerim bir yükümlülük babında

Çözeltisi ruhumun kardığım yarına

Yangını taşıdığım tahtımdan bahtıma

Kavrulur öznem kelamımsa yiten zamana

Ağıtlar yaktığım

Sense yâdımsın

Yağan yağmurum asla değilsin

Ne külfetim ne de külünden doğar yakarışlarım

Bir Umman iken

İçimde saklı o devasa gezegen

Baharım ve ufkum tutulan nutkum

Tekil bir düş idi g/ördüğüm madem

Hınca hınç bir sevdanın

Merhalesinde yanan meşalenin

Sancılı d/okunuşunda saklı şiirin de gözaltı süresi dolmuşken

Şairane bir esinti arayışındayım

En çok da yerin kırık sazında

Göğün tamburunda bin bir hali

Bir meale denk düşürdüğüm kadar

Hüznün kırbacı ile yazıyorum bu şiiri…

Simyacı gölgem simasından firar eden gülüşlerim

Ölü öfkem ölümcül bir diyez

Ödenesi bir diyet mecbur kılındığım

Kadar şu karanlık dehliz

Hangi minvalde saklı ise özlemini duyduğum deniz

Renk körü gecenin

Rakımı ölüm kokan peçemin

Ardına yığılı kâh kelam kâh geri dönümü olmayan

Nice yarım kalmış selam

Yine yarım kalmış bir hikâyeden firar ettiğim

Delişmen ruhumla çekincemle

Sevgi ekip hüzün biçtiğim

Seferi tanığıyım ben gizil gezegenin

Gizlim saklım yok madem

Öznemle hemhal sadık kaldığım

Sevginin mertebesi

İçimde kalan sanrıların ukdesi

Perçemime yağan karı

Yeter ki sonlandırsın Tanrı

En çok da kendime olan özlemim

Pekişen hasretimde saklı gizim

Bir curcuna ki evren

Asam kayıp

Devasa bir rahlede konuşlu gaipten gelen ayıp

Bir kelime olmasa gerek insan sevgim

Rabbin yaratısı

Her canlının kanayan coğrafyası

Nasıl ki hüzne bandım ben kalemi

Seyyah bir yorgunluktur saklı

Tutulası kıblemden yana tüm derdim

Hem kaybetmemek hem kaybolmamak adına

Çalıntı bir esaret iken mabedim

Kurşun ağırlığında çöken çatım

Çatık kaşlarım

Atıl düşlerim ve atık yaslarım