Genleşen Duyguların Nefesi

Mutsuz bir boş sayfa davran dedi kaleme

Bakalım kim öldürecek şiirleri…

Oynak kalçalı bir romanın

Buselik makamlı dudaklarında

Akşamki kadehin kahkahası

Bir tabak gökyüzü

Bir kadeh deniz manzarası

İstanbul uçuşlu martılar

Azıcık bir sonra

Kocaman bir kim bilir

Ve ayağımın dibine kıvrılmış

Vaktim gelince beni uyandır,

Diyen bir şiir

Güz değmiş beti benzimde,

Havaleli bir yalnızlık,

Sözlerinin yuvarlandığı yokuşlar.

Yerin kulağına fısıldanmış,

Benden duymuş olmalarda

Genleşen duyguların nefesi

Bak…

Gün ölenlerle ölünmemiş bir gün

Alkış tutuyor er kişi avuçları

Laf ebelerken hatun kişiler

Yanık mı yanık ses kokularında

Akıl oynatan aksak ritimler

Ve ne halimiz varsa göreceğimiz

 Meyleşen esrik gece…

Yâr bana bu mu medetin

Bu ne menem sevmece

Sultan kayığı düşlerimde

Üç çifte kürek sevda

Vebali üzerime bir müebbedin çalkantısında,

Girdap halkaları

Boyumdan büyük duygularımla yemleniyor,

Kırıntı kuşları

Ah sırrı ifşam,

Kalem parmağım, kâğıt kokum

Kozamdaki ipeğim, gülhatmim

Maviyi koyultan fırçalarımdaki gece

Tut düşümü kat düşüne

Bana bu mu medetin,

Bu ne menem bir sevmece