Ayselin Aşkı

bir çocuk sevmişti aysel yaşı daha on beş
baksan suratında tüyleri yoktu
ıstıraptı velakin beynine hançer
misali misal değil sevgisi sevgi
dolana gelen bir türküydü dilinde
lakin daha suratında tüyleri yoktu
ayıplanır kınanır diye muhitinde
içinde ona hırçın bir kafes kurdu

bir çocuk sevmişti aysel yaşı daha on beş
yürürken aksardı yolların olmadıklarında
taş mı vardı ayağının altında
yoksa ilgi çekme kaygısı mı bilinmez
ama hep ayselin evinin önünde aksardı
henüz daha yolculuğun başında
mahalleye girerken o sevdiği türküyü yakardı

bir çocuk sevmişti aysel yaşı daha erken
taksitli kömür kuyruğunda rastgeldiler
gözleri bakıştı birazda ürkek
aysel başını çevirdi somurtarak
çocuğun bıyıkları terliyordu...