Kaçış

KAÇIŞ

Koyulaştı başakların sarısı

Kırgın idi bugününden önceye

Kendisi, çocukları, karısı

Gitmek için yürüdüler geceye

Pek hoşnut değildi kendi işinden

Sürükledi sevdiğini peşinden

Kaçmak istiyordu ki geçmişinden

Sığınmıştı gönlündeki eceye

Eşi anımsayıp durdu, örneğin;

Çocukluğu, gençliği, yapılan düğün

Acıktıkça çocukları üç öğün

Su veriyor tencerede göceye

Uzakta kaldıkça kendi köyleri

Gerildi sinirler ve heyheyleri

Düşünüyor diye garip şeyleri

Kızıyordu gözü yaşlı zevceye

Bir ev tutacaktı iş de bulacak

Her akşam kapıyı mutlu çalacak

Çocuğuna bisiklette alacak

Vardıkları zaman büyük ilçeye

Göründüğü gibi değilmiş gayrı

Kimsenin kimseye olmuyor hayrı

Anlatılan ayrı yaşanan ayrı

Böyle yazdı her bir şeyi günceye

Ne o şehri sevdi ne onu şehir

Anlattı ne varsa hayata dair

Ağladı, Coşari denilen şair

Yükleyince dertlerini tümceye

06.08.2023/Samsun

İbrahim COŞAR