Zülfüyarende

Ne var ki
Sırdan sevdadan hayran seyran olur her şey
Ne var ki,
Duvağını ve bohçasını çözer çözmez sandalyasını duvara dayamış gölgeler gibisine
Bir hayat pınar
Bir cevherler çeyizi
Bir esrarlı ısrar ve yaşam çeşnisidir kanatlanarak dünden yarına konar göçerliğin devran döngüsü
Yolculuk ne zaman diye gün sayıp geceleri kovalayan, ne var ki her nesneden insansın
Eser sabah yelleri buraya kadarmış seyrinde…..
Zülfüne tellerine
Eser pusulasını bilip bilmediğin rüzgarlar dökülen yapraklara biri de sen..
Ve zerafetince karanfiller kimi beyaz kimi kan kırmızısıyla kızılca toprak renginin
Güzellik kararınca gül desenleri işler zamanın zakkum çıkrığı ve türlü kumaşı
Kirmen kirmen dönüp dolanarak vebali boynuna,
Suskunlugu bağrına basarak kafes kuşları
Ne var ki zülfüyarende
Biri de sen…

Seyfi Karaca….Ocak/24