Tema
Üye Ol Giriş Yap
Anasayfa Şiir Deneme Hikaye Makale Serbest Kürsü Yazarlar Forum Sohbet Online Üyeler
(0 oy)

Yalnızlık

En başa gelinmedik bir şeymiş bu adı konulmayan yalnızlık
Bir tarafı çöllerin karanlığı bir yanı kıştan aydınlık
İçimde bir ses kal bile demiyor bu muydu pişmanlık
Neyin hatrı sayılıyor gidince öteye kalkınca son karanlık

Ölüme yaklaştığımı anladım uykularım azalınca 
Yalnızlığın kurşundan ağır geldiğini tarttığımda
Bir hamal gibi gelmişim bu yaşıma ama
Hala bir kefesi eksik terazi yularmış boynumda


Söyleyemediklerim var anlatamadıklarım 
Bir cam gibi keskin ama görünmez kandan yaralarım
Beni hanginiz nereden yaraladınız anlatın
Siz bayım sizi açtığınız hangi yaradan tanımalıyım

Neydi yalnızlık dediğimiz kelimenin insanı
Kök mü gövde mi dal mı yoksa olmayan meyvası
İnsanı yalnız bırakan dostu muydu ya da düşmanı?
Her neyse ya da her kimse yok daha fazlası 
Sitede Önceki / Sonraki
Yazarın Önceki / Sonraki
Oylama
0 (0 oy)
  • Yorumlar 7
  • Yorum Yaz
  • Tebrikler
  • Beğenenler
  • Popüler Yazıları
Yükleniyor...

Yorum yazmak için giriş yapın.

edebiyatevi.com

Yalnızlık

Efrahim Efrahim