Umutsuz

umutsuz...
yorgundur insanlar
sevdaya hasret
bahara ve yağmura
toprak gibi...

peşime düşmüş ölüm
neylersin
seni
kendimce sevmişken...
ve hiç bir nehrin kavuşturamadığı
bilirmisin...

ve bilirmisin
ben
cana düşmüşüm
kendim için de değil
benden öncesinden
benden sonrasına kalana

vurguna düşmüş
yetim malına

sonra kaleme alınmaz
saklı
yiğidin canına...

yorgundur
yorgundur insanlar
ve fakir
ve işsiz
sevdalar
zengindir yalnızca...

M.H
-2oo6-