Leylim Firarilerde Tiryaki Tüten Zemheri

Ask yudumundan dalgalanan denizle
Sermisim esen yeller serinligine dösümü bagrimi, cay olsun demisim
Valizsiz heybesiz sigabilecek tüm sonsuzlugu aklima koymusum
Kücük büyük dememisim bütün sevincleri topraklayan kalbime doldurmusum
Hic birsey almamak üzere
Ve kendimi iliklerime kadar sirilsiklam coskuya vermeye
Olanimdan cok daha fazlasini günün dogdugu aydinliga ve günesin sarildigi sicakliga
Gönlümü diyar etmisim
Gözlerimi hasretli bakislarin alabildigine her yeri ve herseyi
Cay demisim,
Acilip sacilan rengin harita sinirlarini, mevsim kumaslarini, iklim desenlerini
Gezen sokaklara ve aralanan kapilara
Sahil boyu rüzgarlarin getirdigi dumanlanmis demlerde öpüp koklasmaya
Hic dokunma kendine demisim her dem hercailiklere
Cay demisim, hasretle yanmis kavrulmus valizsiz heybesiz güzelliklere
Nasil gelmis oturmussam kahveler dolusu su kiyisi
Sahil boyu ögle vaktine
Askin elinden badeler icmeye sermis kurmusum sarhoslugu
Ocak vakti simdilerde,
 Leylim firarilerde tiryaki bugusu tüten zemheri
 
Seyfi Karaca………Ocak / 24